هیچ وقت در قبال پرسیدن سوال "کجایی؟" جبهه نگرفتم. معمولاً وقتی این سوال را ازم می پرسن خیلی راحت جواب میدم. مثلاً می گم اومدم فلان جا با فلان کس داریم می گردیم که یا خوش میگذره یا بد!

اینایی را دیدی که نصفه نصفه جواب میدن؟ مثلاً میگن اومدم فلان جا؟ می پرسی برای چی؟ میگن یه کاری پیش اومد؟ بعد تو کنجکاویت تحریک میشه! می پرسی چه کاری؟ که بعد بهشون بر میخوره... خیال می کنن تحت کنترل اند! که خب از اول هم همین فکر را میکردن. برای همین اینجوری جواب میدن.

راستش نمی فهمم این آدم هارو. اینا به نظر من یه جورایی مشکل دارن. که یه سری کلیشه تو مغزشون جا افتاده که فلان کار یا فلان برخورد باعث میشه استقلال شون زیر سوال بره. که فلانی چیکارس که منو سین جیم میکنه!!! در صورتی که ممکنه طرف شون بنا بر یه عادت یا اصلاً همینجوری داره این سوال را می کنه. و این جوری تلگرافی جواب دادن ناخودآگاه باعث میشه آدم گیج بشه و سوال های بیشتری بپرسه. خانم ها خیال می کنن کسی که هی این سوال را ازشون می پرسه میخواد استقلال شون را زیر سوال ببره و قدرتشو به رخ شون بکشه و حس فمنیستی شون میزنه بالا و قاتی می کنن! (نمونه اش یکی از صمیمی ترین دوستهام!)

آقایون هم خیال می کنن کسی که این سوال را می پرسه میخواد کنترل شون کنه و یا اینکه بهشون مشکوکه و میخواد آزادیشون را ازشون بگیره.

فکر می کنم یه نفر با یه هوش متوسط بتونه یه سوال عادی را از یه سوال منظور دار تشخیص بده. پس بالاغیرتاً انقدر موضع گیری نکنین و خون خودتون را به جوش نیارید و نگین نه! همه ی این سوال ها با قصد منفی پرسیده میشه. رو اعصاب من بدبخت هم اسکی نکنید.

*

شما مردم شاهکارید. عاشق تونم. الان که دارم اینو می نویسم خیابان را صدای الله اکبرتون برداشته. میام دم پنجره و به صداهای دور و نزدیک گوش میدم. بغض می کنم و بهتون افتخار می کنم که کوتاه نیامدین. فراموش نکردین. اهمیتی به جو سازی های صدا و سیمای مزدور ندادین. کاش حقتون پایمال نشه. کاش انتقام بگیریم. بخاطر به لجن کشیده شدن مقدساتمون. بخاطر از بین رفتن اعتماد و شادی تو دل هامون. کاش انتقام بگیریم...

*

فیلم کشته شدن اون دختر بی گناه را هم می تونید از  اینجا دانلود کنید